Oslo, een stad met veel gezichten

Ik heb goed geslapen.Mijn kamer ligt niet aan de straat. Ik heb geen geluid van buiten gehoord. Een warme douche, schone kleren (shirt met korte mouwen en overblouse met korte mouwen zijn de plaatsvervangers voor mijn winteroutfit. De voorspellingen zijn dat het warm wordt. Ik heb met een paar Turkse reizigers, waarmee ik ook de taxi gedeeld heb om samen naar het schiereiland te gaan voor de kust naar Bygdøy, waar een paar museums zijn over ontdekkingsreizigers. Dat doen we met een veerdienst. We kopen de Oslo-card, zodat het verder vrij reizne is en ook vrij entree in alles waar we komen. Het Fran -Museum is het museum over Roald Amundsen. In het museum is zijn schip te bewonderen (replica) en zijn er vele verhalen. Het is een bijzonder mooie expositie. Ook ligt er naast het Kon-Tiki museum en liggen er buiten een aantal replica’s van houten schepen en bootjes.Het is erg warm geworden en het is dan ook erg lekker om weer even op de veerboot in de wind te zitten. Aan land gekomen, nemen we de tram naar het Operagebouw Dat is ene markant gebouw aan het water, wit, blokkig en waar je via een schuin oplopend dak tot op het gebouw kan komen. Je hebt hier een enorm mooi uitzicht over de stad en het water. Door de hete zon, is het lekker om even op een terras in de schaduw wat te drinken en eten. Daarna gaat ieder zijn eigen weg om wat te doen. Wel hebben we afgesproken om nog 1 keer samen te eten maar dat is voor vanavond. Ik loop een tijdje langs het water over de kade en stadswallen. Omdat ik wat spierpijn in mijn been heb, download ik de app van Voi. Hiermee kan je elke rode elektrische step in de stad pakken die ergens staat. Zo rij ik ene heel stuk langs de kades verder en door de stad. Dat gaat een stuk sneller en zo ziek ik vele van de verscheidenheid van de stad. Aan het eind van de middag koop ik ene ijsje aan de kade. Ik moet er goed van proeven, want 8 euro voor een klein bakje ijs is best prijzig. Ik kom in gesprek met een Noors stel. Ze willen allemaal weten waar je vandaan komt en dan is een gesprekje snel gestart. Noorwegen is gene goedkoop land en aan de kades van Oslo is er nog een stukje bovenop de al hoge prijzen gezet.  Begin avond loop ik terug naar mijn hotel. Ik begin de weg al goed uit mijn hoofd te kennen. De douche wacht op me, een uurtje rust op bed en met een schoon shirt aan ga ik naar ons meetingpoint, eveneens aan de haven bij het huis van Nobel (van de Nobelprijs) waar een mooie tekst van Nelson Mandela in de tegels op de grond is gegraveerd tegenover een kenmerkend kunstwerk: The best weapon is to sit down and talk. Een waarheid die maar al te vaak vergeten wordt helaas.

Ik ga er heen met de rode step en dat gaat lekker snel Zij gaan zo’n 20 kilometer per uur. Daar aangekomen is het even wachten op mijn medereizigers. Met hen loop ik naar Salmon’s, een visrestaurant, waar we zalm eten, hoe kan het ook anders met die naam en sushi van zalm.  De avond is gezellig en als het middernacht is, zoek ik mijn hotelkamer op.