Diep het pakijs in

Met de Hondius varen we diep de Noordelijke ijszee in. We houden het grote witte bewegende matras aan ijsschotsen nog even links van ons en varen er langs. Tot de kapitein een mooie plek vindt om er door heen te gaan. Botsend en schurende tegen de schotsen baant de Hondius zich een weg door het ijs. Het is erg bijzonder om te zien hoe grote ijsschotsen gebroken worden en uiteen worden getrokken. Door de vorm van de boeg van Hondius is het alsof een mes door de boter gaat. Met veel lawaai van het tegensputterende ijs in combinatie met het resonerende geluid op het metaal is dat een overweldigend tafereel. Velen staan dan ook op de dekken om het mee te maken. Ondertussen blijven de crewleden en ook reizigers de horizon afspeuren naar wildlife. De temperatuur is laag, mede doordat er een windje opsteekt wat over het ijs blaast. Het is een heel bijzonder gezicht, Een eindeloze witte ijsvlakte met over elkaar liggende ijsschotsen tot zover je oog kan reiken. In de verte zien we diverse zeehonden, enkele beluga’s en er wordt zelfs een narwal gespot. De narwal (Monodon monoceros) is een legendarische arctische tandwalvis, vaak de 'eenhoorn van de zee' genoemd. Hoewel ze vooral in de wateren rond Canada en Groenland leven, worden ze soms waargenomen in de ijskoude wateren rond Spitsbergen en wij hebben dat geluk. De crew is helemaal hotel de botel dat ze deze hebben gespot.  Ik heb ook wat bijzonders gespot. Ik verzin een nieuw zeedier, genaamd: De Huskywhale. Een walvissoort met een een gelijkend op een huskyhond. Ik betrek John, een van de reizigers waar ik goed mee klik, en verspreid het verhaal over de Huskywhale onder het groepje Nederlanders. We hebben er de grootste lol over. Ook ene paar crewleden vertellen we over de grap en zij zien er de humor ook van in. Het is zelfs zo dat Meike, een crewlid met een Zuid Afrikaan naar me toekomt die erover gehoord heeft en alles wil weten over hoe het dier er uit ziet. Ik improviseer maar wat en hij is erg onder de indruk. In de gang bij de lounge hangt een lijst met voorkomende dieren. De narwal stond er nog niet bij  en wordt er bij geschreven en ik plak ook een “geeltje” eronder met: Who have seen the Huskywhale? En zette er een streepje onder. John, zijn vrouw Anneke en de Nederlandse zussen doen dit ook en zo staan er al 6 streepjes. Zo vaak is de Huskywhale al gespot. Tijdens de recap van vandaag is crewleider Chris uit Nieuw Zeeland nog helemaal enthousiast over de waargenomen narwal. In alle jaren dat ze hier varen is deze nog niet eerder waargenomen.  

De avond krijgt ene mooi vervolg met ene BBQ op het achterdek in de zon, zo midden in het pakijs van het noordpoolgebied. Het is een heel gezellige avond, met goed BQ-vlees, maa rook zeker met de disco-party daarna, waar volop wordt gedanst en gezongen. De Vlaamse An heeft met Meike van de crew het Huskyverhaal besproken en zij gaan er verder op in de reis nog wat mee doen. Ze zijn wel in voor een ludieke grap. De BBQ is tegen 23 uur aan z’n eind, maar mede doordat er grote groepen zeehonden zijn gespot voor het schip. We zien er wel zo’n 100 verdeeld in 4 groepen. Zo zien we bijzonder veel. Ook morgen blijven we nog een dag in het pakijs en gaan we op zoek naar de ijsbeer.  We zijn ondertussen aangekomen op bijna 81 graden noorderbreedte. Dit is ver af van de bewoonde wereld, Ook nu is het weer licht en heb ik totaal geen idee van de tijd als ik naar bed ga, maar de “Leffe Blond-biertjes helpen me in slaap.