Kajak-expert

Ik heb een wat onrustige nacht gehad. Mijn kamergenoot Itay had wat maagproblemen. Een groot deel van de nacht heeft hij op het toilet gezeten. Als je wel eens het geluid van een doortrekkende wc hebt gehoord, nou precies dat geluid. Ik sta redelijk vroeg op. We staan allemala buiten. Er is een ijsbeer gespot. Ver weg maar zichtbaar.. En wat blijkt. Er zijn nog 2 ijsberen te spotten die ochtend. Deze kunnen we in ieder geval al afvinken, ook al is het van een afstand.Genieten van het buitenleven. In de ochtend verzamelen de kayakkers ook voor het passen van de pakken. Als kajakker in de groep gevorderden, krijg ik de uitrusting die behoort bij een solo-kajak, namelijk een drysuit, rubberen overschoenen, het zeil wat je an moet treken en over de rand van zitting van de kajak aan te brengen, zodat er geen water in kan lopen en een passend zwemvest. Het is een hele onderneming om dit allemaal aan te krijgen over je thermo-kleding heen. Het er ook erg warm, zeker nadat je met wat oefeningen waar je door je knieën zakt om de lucht uit het pak te krijgen. 

Als alle andere reizigers in de zodiac zijn gestapt, wat al een hele onderneming is met zo’n 120 man, waarvan de helft maar naar de instructies luistert. Als iedereen vertrokken is, stappen we ook op in de zodiac via het zijluik van het schip. Met ons kleine groepje, een zodiac en 4 kajaks erachter gaan we de andere kant op van de anderen. Een paar kilometer verder verlaten we 1 voor 1, de kajak. Voor mij met mijn handicap is het instappen een extra puntje van voorzichtigheid. Een éénzitter is veel minder stabiel dan een bredere twee-zitter. Ik moet me even goed settelen om niet meteen om te slaan. Ik krijg mijn peddel die ik nog moet afstellen en mijn drybag waar mijn camera in zit. En dan ben ik los. Mijn eerste stroken met de peddel zijn gedaan. Als iedereen in zijn kajak zit gaan we los. Chris, de instructeur is een echte pro en vertelt onderweg waar er verbeteringen zijn aan mijn houding en hij geeft diverse tips aan ons andere drie hoe er binnen enkele meters je de kajak vlot kan laten draaien. Als je snel naar links wilt, hang je helemaal naar voren, een beetje links naar voor en zet je de peddel links goed in het water om een lange slag te maken. Je rechterknie zit wat hoger in de kajak en zorgt voor wat extra balans, want je hangt ver over op bijna de zijkant. Het is echt wat onwennig en soms lijkt het dat ik omsla, maar ik kan het elke keer weer corrigeren. Zo varen we met z’n vieren een heel eind. De andere deelnemers zijn Melih uit Turkije, die ook ervaren is en zelf kajainstructeur wilt worden en Karen een vrouw uit Canada, met ook heel veel kajakervaring. Ten opzichte van  hen ben ik maar ene amateurtje. Maar ik kan ze goed volgen en ga nergens verkeerd of sla nergens om. En ondertussen heb ik nog tijd om wat foto’s te maken. We komen voorbij de plek waar de anderen aan land zijn gegaan en worden hartelijk begroet. We zijn een soort voorbijkomende attractie en er volgen jaloerse blikken van anderen die ook graag hadden gekajakt. Dan komen we bij een baai, die ze de garden noemen. Rondom zijn er besneeuwde bergtoppen en die afgewisseld worden met gletsjers. Hier zijn ook de regular kajakkers die met Alexis op pad zijn. Met hen maken we ene groepsfoto door alle kajaks naast elkaar te brengen. Alexis vraagt om een paar minuten stilte, zodat je de stilte kunt horen. Het doet me denken aan Paradise Bay waar ik eerder met hem ben geweest. De rust wordt wat verstoort door afbrekend bevroren sneeuw wat als ene kleine lawine naar beneden komt. Na ene tijdje gaan we de baai weer uit. Karen heeft het koud gekregen en wordt opgepikt door de zodiac. Ik ga met de echte pro’s verder. Ik heb de kajak al weer aardig onder de knie en kan goed mee. Na zo’n 2,5 uur kajakken gaan ook wij met de zodiac mee. Voor mij was het ook genoeg, Mijn armen hadden niet vel kracht meer. Ik merk da tik nog niet volledig op krachten ben. Chris weet ervan en heeft me in de gaten gehouden of ik het nog vol zou houden maar hij is zeer content met wat ik kon op dit moment. 

Terug op de Hondius helpen we elkaar door de grote ritsen aan de achterkant te openen om ons droogpak uit te trekken. Dan voel ik pas hoe bezweet ik ben. 2 Lagen thermo zijn volledig doorweekt van het zweet. Het is tijd om een lekkere warme douche te nemen. Itay ligt weer of nog in bed en mist zo best een stuk van de activiteiten. Warme chocomel wacht op me in de lounge. Daar net geïnstalleerd  wordt het programma van lezingen en presentaties opgestart. Dat is iets waar ik me ook voor interesseer. Ik wil graag leren van de gidsen. Na de lezingen volgt een recap, met aanvullende info over deze dag en over het programma van morgen Ze raden ons aan om om 6 uur in de ochtend op te dekken van het schip te staan, want de kans op het zien van de zeedieren is groot. 

Het is zo rond 11 uur in de avond als ik mijn hut op zoek. Ik heb al beginnende spierpijn in m’n kont en zal dat ongetwijfeld morgen nog beter voelen.