Kajakken een uitdaging

We staan heel vroeg op. Om half 6 gaat m’n wekkertje, neem een  douche en kleed me weer met laagjes aan. We zijn in een heel schilderachtig gebied. Schilderachtig vanwege het onmetelijke decor van besneeuwde bergen rondom, water zo glad als een spiegel, voorbij drijvende ijsschotsen, wildlife en een licht zonnetje. De hele entourage heeft iets sereens. Het straalt zoveel rust uit en dat voelt geweldig ontspannend. Ik heb er wel meer dan een uur op een bankje gezeten en zitten kijken. Dit is “so relaxing”. Ja je gaat hier vanzelf over in het engels met al die nationaliteiten. Ondanks dat ik hier gene genoeg van kan krijgen zet de kapitein het schip weer in beweging. We varen richting Hindelopen Strait naar Alkefjellet,, (vertaling: de berg met de guillemots). Alexis heeft me verteld dat ik deze kajaktocht niet mag missen. Het is een heel bijzondere locatie met een klif met meet dan 60.000 paar broedende guillemots (zeekoeten). Zij zitten op een uit de zee opstekende rotsmassa die zo’n 100 meter stijl omhoog steken. We varen met de zodiac een stuk er naar toe om vervolgens in de kajak naar toe te varen. Overal vliegen de Gullemots bij honderden en zwemmen er minstens net zoveel om ons hen in het water. En hoe dichter we erbij komen hoe meer lawaai het wordt. Duizenden vogels opgepakt op rotsrichels en allemaal een enorm kabaal producerend. En waar vogels vliegen, als ene enorme zwerm bijen om je heen is t ook veel poep ontwijken. Maar da tis haast niet mogelijk. Gelukkig blijf ik bespaard van poep op me. Alleen de kajak heeft wat opgevangen. Maar daar heb ik wat op gevonden. Vanaf een van de hoge rotsen stortte een waterval naar beneden en ben ik met de kajak er achteruit in gepeddeld. 

Een lekkere douche volgde. Als kajakkers waren we een attractie voor de reizigers in de zodiacs. We waren met 4 kajaks en konden overal kort bij en tussendoor.  Kajakken voelt als een voorrecht.

In de middag zetten we koers naar het noorden. Dichter en dichter bij de noordpool. Op weg naar het pakijs. Dat zal wederom ene bijzondere ervaring zijn. Het ship is ingedeeld. In de polarklasse 6, wat betekent dat het geschikt is voor lichte tot middelzware ijscondities in poolgebieden (Arctica en Antarctica). Het is bestand tegen het breken van ijs van ongeveer een meter dik. Hopelijk gaan we dat meemaken. Het lijkt me erg spectaculair. Voordat we er zijn, krijgen we onderweg weer een par mooie lezingen. Onder andere over de vogels die we gezien hebben en over fotografie met mobiele telefoon. Zo krijg je toch elke keer wat tips en leer je bij. 

Het avondeten is zoals altijd weer fantastisch verzorgde en ik schuif aan een Belgisch echtpaar met dochter uit Lanaken. Wederom volgen er gezellige gesprekken. Het is al weer laat als ik mijn hut op zoek. Al lijkt het wederom pas 5 uur in de middag. De zon staat nog hoog aan de hemel om 23 uur.