Terug in de kajak

25 juni 2026 - Longyearbyen, Spitsbergen en Jan Mayen

In het fjordengebied van Krossfjorden , Nationaal park ga ik weer met Chris en Karen in de kajak. We gaan slechts met ons drieën. Ik voel me echt bevoorrecht. Met Brian als guide in de zodiac gaan we diep het fjord in. We kajakken kilometers lang langs de hoge gletsjer die tot aan de zee reikt. Het is een enorm indrukwekkend gezicht. En je voelt je zo klein.  Dit adembenemende plaatje is een echt meditation moment. Van Chris leren we nog wat nieuwe kajaktechnieken waardoor je snel kan manoeuvreren tussen de ijsschoten en dat blijkt nodig te zijn. We gaan ons een weg banen door het kruiend ijs en moeten flink aan de bak om er door heen te geraken, zonder om te slaan of vast te komen zitten. Dat vastzitten gebeurt een aantal keer waardoor we weer achteruit moeten en dan weer een stukje verder naar links of rechts om ons weg te zoeken. Ik hoor een daverend geraas, alsof er een enorm onweer losbarst. Het is een stuk van de gletsjer wat naar beneden stort en in het water plonst. Dat veroorzaakt en minitsunami. Chris bereidt ons hierop voor door de kayak in de richting ervan te laten draaien. Na een uurtje ploeterend door het ijs komen we bij de andere kajakgroep (de beginners) en maken we een groepsfoto en maak ik een paar selfies met Alexis. 

In de middag gaan we aan land voor een trekking in Signehamma (National Park). In een groep van ca 25 man gaan we het land op. Hier zijn restanten van een Duitse basis die pas na de 2e wereldoorlog is ontmanteld. Het zijn slechts wat resten metaal zoals vaten met Kriegsmarine er op en wat resten van hout. Verder wandelend begint het te regenen. We laten ons niet weerhouden maar het wordt wel wat gladder op de rotsstenen. Een poolvos komt in beeld, een stukje verderop doordat er in de lucht ene groep vogels (Sterns) allemaal duikvluchten nemen). De vos is op weg naar hun nesten om eieren te stelen.  Ze pikken op z’n kop, maar hij laat zich er niet door weerhouden. Een aantal eieren worden verorberd, voordat de vos over het ijs van het bevroren deel van de zee zich uit voeten maakt. Ook dit is onderdeel van het poolleven en we strepen ook de poolvos af van het lijstje. Wandelend langs de hellingen rondom deze baai zien we nog een paar rendieren..

Aan het eind van de dag ben ik behoorlijk gesloopt. Het kajakken en de trekking heeft veel energie uit me getrokken. We zien zo veel en doen zovele indrukken op. In delounge luister ik naar de recap en naar nog een paar lezingen, waaronder die van Bill, de 82-jarige Schot die heel smakelijk kan vertellen over van alles, in dit geval over al zijn cartoons die hij dagelijks tekent.  Na he t diner luister ik naar een lezing van Adam, van Oceanwide die over andere reizen vertelt. En drink ik nog een drankje met mijn vaste groepje. Het is al weer bijna middernacht als ik ik mijn bed in ga. Het is nog steeds vreemd om met het volle licht naar bed te gaan Ik ben de tijd helemaal kwijt.

Foto’s

4 Reacties

  1. Jaap:
    27 juni 2026
    Ik kan me zo voorstellen dat je heel klein bent in deze omgeving.
  2. Els:
    27 juni 2026
    Wat een reis! Onvergetelijk!
  3. Brigitte:
    27 juni 2026
    Wat een avontuur "Kingtuur"😀
  4. Marry:
    27 juni 2026
    Wat een avontuur beleef jij.

Jouw reactie