Kayakken

10 maart 

De dag begint met het door het raam van mijn hut naar buiten kijken. Er hangt weer een deken van mist. We hebben de hele nacht doorgevaren van Elephant Island richting de Weddelzee. Om daar te komen moeten we of  om alle eilanden heen varen of er is ook een route tussen de vele ijsbergen door. Ik begrijp van Koen, een van de crewleden, dat deze Russische kapitein aan boord al vele tientallen jaren hier vaart en hij kiest ervoor om tussen de vele ijsbergen door te varen. Maar dat is voor over een paar uur, als we in het gebied Antarctic Sound aan zullen komen. 

Na het ontbijt verzorgt Valeria, een van de crewleden, een presentatie over een Scandinavische Ontdekkingsreiziger Otto Nordenskiöld en zijn verhaal waarbij andere crewleden als figuranten hun opwachting maken. Ook de tocht waar ze over vertelt leidde tot het stranden van het schip, over lang overleven in een onbewoond gebied en over gered worden. Op Snow Hill Island zijn de resten van de nederzetting waar men overleefde nog te zien. Vervolgens krijgen we een recap, een presentatie over wat we gaan doen en zien vandaag, na de lunch. 

Kort voor de lunch bereiken we Antarctic Sound en de één na de andere ijsberg of ijsschots die hier drijven varen we voorbij, waarbij de kapitein de Plancius behendig langs alle obstakels leidt. Wat een enorm aantal ijsbergen en wat een gigantische massa’s komen er voorbij en wat een vaak mooie helderblauwe kleuren. Ik voel me tussen deze metershoge ijsklompen wel heel nietig. 

De lunch onderbreekt het vergapen aan alle vreemd gevormde ijsmassa’s. Vandaag staat de zelfgemaakte hamburger centraal met broodjes, friet, salade en nog veel meer keuze uit tal van bijgerechten. En na de lunch ga ik nog even verder op het voordek kijken naar deze overweldigende natuur. Er zwemmen groepje pinguïns voorbij, waar ze telkens onderduiken en dan weer boven het water lijken te vliegen. Ik laat me vertellen dat als ze dat zo in groepjes doen met wisselende springen, ze dat vaak doen om een predator (roofdier) in verwarring te brengen. Ondertussen is de mist opgetrokken en zie ik zelfs een bleek zonnetje. We komen in de Weddelzee aan bij Devil’s Island. Dit deel van Antarctica wordt niet zoveel bezocht door expeditieschepen (en zeker niet met de combinatie van onze andere bestemmingen, zoals de poolcirkel). Hier gaan we de eerste excursies doen. Een deel van de hele groep maakt zich klaar om met de zodiacs aan land te gaan. Degenen die zich opgegeven hebben om te kayakken, volgen kort daarna. De kayakkers worden verzocht om zich te kleden zoals is afgesproken, dus met een wetsuit aan, een waterdichte regenjas, een muts, een beany, zonnebril, merinowol ondergoed, layers en de waterlaarsjes. Vervolgens stappen we van de Plancius in een zodiac, waarachter 6 kayaks hangen. Even buiten het zog van de Plancius, krijgen we de laatste instructies en worden we ingedeeld. De zwaardere mensen of de meest ervaren kanoërs achterin en voor een 2e kayakker. Ik ben ingedeeld met Lori een kwieke Amerikaanse dame, van, ik schat een jaartje of 65. Als we allemaal zitten varen we richting de ijsbergen. Bij één van de eersten houden we al stil en houden we onszelf ook stil. Op de ijsberg zitten een aantal Adelie pinguïns. Ze trekken zich niks aan van onze aanwezigheid. We verstoren namelijk niet hun bezigheden, doordat we heel stil zijn. We varen verder tussen het ijs door. Hoe dichter we bij het vaste land komen, hoe meer ijsbergen we tegenkomen. Alexis vertelt dat dit een ijsbergenkerkhof is. Hier is de stroom van het water eruit en worden de ijsmassa’s niet meer verder meegenomen. Als ze hier blijven liggen zullen een deel van deze witte mastodonten nog wel smelten en andere ijsmassa’s raken straks weer ingevroren in het ijs wat de Weddelzee weer gaat vormen en het weer één grote ijsvlakte wordt. We komen bij de kust aan waar net een groep pinguïns aan is komen zwemmen terugkerend van hun zoektocht naar eten. We kunnen tot op een paar meter komen, maar blijven in het water omdat er ook 2 zeeleeuwen liggen en die kunnen nog al eens onverwacht agressief zijn. Het zorgt wel voor fotogenieke plaatjes. We varen langs een uitgestorven vulkaan en langs een ijsschots waarop een zeeleeuw ligt. Als deze ons ziet aankomen gaat hij het water in. We moeten goed opletten welke kant hij op gaat. Hij zou namelijk zomaar vervelend kunnen doen tegen onze kano’s. Na ca. anderhalf uur op het water is het tijd om terug te gaan. Het had van mij nog wel langer mogen duren. Het is zo gaaf om hier te kunnen kanoën. En dat met de wetenschap dat over enkele weken de vorst zodanig intreedt dat de Weddelzee bijna volledig dichtvriest. En de is zo groot dat dit amper is in te denken (Antarctica wordt in de winter ongeveer 2 keer zo groot als dat het in de zomermaanden is. De terugtocht verloopt goed en ook het uitstappen in volle zee, naar een zodiac lukt me. Terug op de boot wissel ik met het Duitse echtpaar de ervaringen uit in de lounge waar ook de recap volgt met het (voorlopige) programma voor de volgende dag. Ik kies ervoor om in de ochtend nog een keer te gaan kayakken en om in de middag me aan te sluiten met een landing die ons naar de eerder genoemde Snow Hill Island met de resten van de nederzetting  zal brengen. En dan is er de intercom. Op 12 uur (recht voor het schip) zijn orka’s gesignaleerd. Orca’s zijn er wel in het gebied maar worden zeker niet elke expeditie gezien. Ze zijn nog wel ver weg maar een van de crewleden, die altijd met de verrekijker de zee afspeurt, heeft ze opgemerkt. Bijna iedereen meldt zich op het voordek. De plancius vaart met een stille motor richting de orka’s. Zo komen we tot op korte afstand. Het zijn zelfs een paar groepjes orka’s en ik tel er zo al een stuk of 12, terwijl in de verte nog een groep orka’s zwemt. De dieren vertonen geen onrust door onze aanwezigheid en zwemmen op hun gemakje rond. Ze blijven wel een half uur in de buurt van de Plancius. Ook dit is weer een beeld om vast te leggen op camera en op mijn netvlies.  Na het avondeten is het foto’s op de ipad zetten en de spullen gereed maken voor de volgende dag. Het was weer een dag met mooie ervaringen.